اموری که اتفاقی نیست

تقریبا 3 سال پیش بود بعد از سریال پهلوانان، همراهی من با یک فرشته شروع شد و حالا درست بعد از این سریال همراهی من با اون فرشته تمام شد. به گمانم برای همیشه!

از این جنس رویدادها تو زندگیم فراوان دیدم و خیلی حیرت کردم. گویی بهم می گفتن که همه چیز تو این دنیا قانونمنده و اصولی داره و انگار با خودنمایی شون تمام اصول و قانونشون رو به رخم می کشیدند!

اینکه هر چیزی زمانی داره، مکانی داره و با چیزای خاصی هماهنگه!

نمی دونم...

زندگیم عوض شده، آدمای زندگیم عوض شدن، انگار که وارد دنیای جدیدی با تجربه های جدید شدم که خب برام جالبن و البته شیرین. نمی دونم این راه می خواد به کجا بره؟! آیا سرانجامی هم داره؟! خیلی وقتا این سوال ها ذهنمو درگیر می کنن و بعد دوباره پی می برم که به اینکه تمام این رویداها مثل تکه های یک پازلن که پازل زندگی منو کامل می کنن.

فعلا که در لحظه حال به سر می برم و فقط فردام رو می بینم تا چه پیش آید؟!

خدایا! ای یار دیرینه من! ای کسی که از وقتی خودمو شناختم صدات کردم و باهات حرف زدم، کمکم کردی و منو بزرگ کردی و توانایی بخشیدی و حالا وقتی صدات می کنم در نیایش هام یک اصالت می بینم که بهم امنیت و اطمینان قلبی می بخشه.

ای پروردگار من کمکم کن و ...

آسمون یک نمی زد!