بوته یاسی رو که یک عمر باهاش تو تنهایی هام حرف می زدم و از برگ برگش و شاخه شاخه اش، از سبزی اش، از وقارش، از گل هاش، از عطر گل هاش، از طراوت و تازگی اش و ... از همه چیزش خاطره داشتم از بیخ کندنش!
و من به شدت دلم شکست و با اندوه تمام اشک ریختم.
خداحافظ بوته یاس من. ممنون که تو تنهایی هام باهام بودی و ازت ممنونم.
چقدر از آرزوهام بهت می گفتم.
امیدوارم که به آرزوهام برسم و تو خوشحال بشی.
خداحافظ ببخش که نبودم. ببخش منو.

ما را در سایت شش ستاره دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 101