جمعه هایی متفاوت

تقریبا 2 یا 3 هفته است که دیگه جمعه هام متفاوت شده و اون عهدی رو که بستم بهش عمل می کنم. عهدی که شاید امام رضا (ع) هم ازش استقبال کرد.

روزهای عجیبی رو دارم می گذرونم. روزهایی که با عشق و نفرت همراه است. شاید من نخوام هیچ کدومو ببینیم و ترجیح می دم که روزها بدون کوچکترین احساس آتشین یا منفور بگذره با این حال شاید این خصیصه انسانیه منه که به این طور رقم می خوره.

گاهی گرمای عشقی سوزنده رو حس می کنم و خودمو در یک جو مجنون وار می بینم و گاهی حس تنفر برام ارسال میشه و گاهی هیچ انگار که هیچ کس هیچ چیزی یادش نمی مونه.

به هرحال این منم با تمام منیت هام، با تمام ذکاوتی که دارم و باید قوی باشم خیلی قوی! خیلی قوی!

دلمو خوش کردم به قدرتی که تو بهم دادی. قدرتی که هیچ چی نمی تونه اونو متزلزلش کنه.

و من زمستانمو با این احوالات شروع کردم.

خدایا خودمو به خودت می سپارم.

شش ستاره...