قدرت

گاهی اوقات به این نتیجه می رسم که چقدر فکر کردن به آدم ها اشتباهه! از هر لحاظ! خصوصا فکر کردن درمورد عشقشون!

به این نتیجه می رسم که چیزی که در نهایت ارزشمنده عزت و بی نیازی تو و اینکه چقدر شاد باشی و سلامت! فقط همینا مهمه و بس!

ولی از اون جایی که انسان از جنس آدمه، ناخودآگاه به فکر هم نوعش می افته!

ولی آدم باید خودشو قوی کنه خیلی قوی مثل موجودی کنه خودشو که به احدی احتیاج نداشته باشه از هر لحاظ!

اونجاست که در نهایت پیروز است و سربلند!

یک چیزی که این خواسته انسانو برآورده می کنه طبیعته! طبیعت این خاصیتو داره که انسان رو در عظمت و طراوت و جاری بودن خودش حل کنه و اونو قوی کنه واسه همینه که آدم هایی که کوهنوردن و بیشتر عمرشونو در طبیعت گذروندن فوق العاده روانپاک و خیلی قوی به لحاظ روحی و جسمی اند!

زنده باد قدرت.

شش ستاره...